Kadın ve LGBTİ+ örgütlerine imzaya çağrı: Emperyalizmin bize cihatçılığı dayatmasını kabul etmiyoruz, Rojava’yla dayanışmak eşit ve özgür bir geleceğe sahip çıkmaktır!

Türkçe, Kurdî, Eng, Fr, Esp

Türkçe:

Kadın ve LGBTİ+ örgütlerine imzaya çağrı: Emperyalizmin bize cihatçılığı dayatmasını kabul etmiyoruz, Rojava’yla dayanışmak eşit ve özgür bir geleceğe sahip çıkmaktır! 

6 Ocak’tan itibaren HTŞ’nin Halep’te Şeyh Maksud ve Eşrefiye mahallelerinde yaşayan Kürtlere saldırmasıyla beraber Türkiye’de Kürt sorununa barışçıl çözüm temelinde ve kadınların barış politikalarını hayata geçirmek için örgütlenen Barışa İhtiyacım Var Kadın İnisiyatifi olarak ekteki uluslararası metni kaleme aldık. Alevileri, Dürzilere yönelik katliamların ardından Kürtlerin de uluslararası güçlerin rızası ve Türkiye’nin açık desteğiyle hedef alınmasının, Suriye’de IŞİD’ciliğin meşrulaştırılmasının nelere mal olacağını anlatmaya çalıştık. Bu metni yazdığımız günden bugüne durum daha da sert ve kritik bir hal aldı. SDG’nin 17 Ocak günü ABD’nin yürütücülüğünde müzakerelerle Deyr Hafir ve Meskene bölgelerinden çekilmesine rağmen HTŞ’nin saldırganlığı devam etti; 18 Ocak günü SDG’nin Rakka ve Deyrizor’dan da çekileceği duyuruldu. Ama bütün bunlar Kürt yoğunluklu bölge ve kentlerin, Haseke’nin, Kobani’nin HTŞ tarafından dünyanın gözü önünde hedef alınmasını durdurmadı. 19 Ocak günü Şam’da müzakerelerde Kürtlere silahlarını cihatçılara teslim etme ve kaderlerine boyun eğme dışında pek bir seçenek verilmedi. Aynı anda, yıllardır IŞİD’e karşı savaşta Kürtlerin ödediği ağır bedellerin ardından bir günde Rakka’daki Şeddadi gibi IŞİD hapishanelerinin boşaltıldığı, İŞİD’lilerin ise anında Kürtlere karşı silaha sarıldığı görüntüleri paylaşıldı. 

Birleşmiş Milletler, yayınladığı raporda IŞİD’in yeniden canlanma riskinin “kırmızı alarm” verdiğini duyurdu. Kürt kadınların esir alındığı, direnişçilerin kafaları kesilerek infaz edildiği videolar dolaşıma sokuldu. 1988’de Saddam’ın Kürtlere karşı katliamlarının adı ve sembolü olan Enfal Suresi, bu sefer Suriye’de bir genelgede karşımıza çıktı, HTŞ Rojava’ya saldırıyı “fetih” olarak niteledi. Biz bu yeni gelişmelerin ardından bir kez daha dünyaya sesleniyoruz. Bu, özellikle biz kadınlar için, nasıl bir dünyada yaşamak istediğimize dair bir savaş aynı zamanda: Sırf emperyalizm bölgede, Rojava gibi, inançların ve halkların kendi kaderi hakkında karar aldığı bir yer istemiyor, bunun yerine kendi idaresindeki İslamcıları seçiyor ve bu Türkiye’de AKP iktidarının kendi dünya görüşü ve bölgesel yayılmacılığına uyuyor diye cihatçılığın devletleştiği, katliamın cihatçılar eliyle yapıldığında meşru sayıldığı, hiçbir kadının güvende olmadığı bir dünya mı, kimsenin kimliğinden ve inancından ötürü ayrımcılığa uğramadığı seküler bir düzende, eşitliğin emperyalist devletlerin bir lütfu olarak değil kendi mücadelemizle gerçekten mümkün olduğu bir dünya mı? Biz ikincisini seçiyoruz. Bu imza metnini imzalayarak aşağıdaki 3 acil talebimize sahip çıkmaya ve dünyanın her yerinde devletler, ABD, Türkiye ve Suriye konsoloslukları  üzerinde baskı kurmaya çağırıyoruz. 

1) Kürt halkına ve Suriye’deki tüm diğer halklara karşı saldırılar bir an önce durdurulsun! 

2) Suriye’de Kürtlerin ve diğer halkların kendi kaderlerini belirleme ve uygun gördükleri yöntemle kendi kendini yönetme hakkı tanınsın, dışarıdan bunu engellemek için kanlı müdahalelere son verilsin!

3) Sivil halka, direnişçilere, kadınlara yönelik savaş suçları son bulsun! Bu suçları işleyen IŞİD ve HTŞ çeteleri (ve altındaki diğer gruplar) yaptıklarından sorumlu tutulsun, hesap verebirlikleri sağlansın!

Barışa İhtiyacım Var Kadın İnisiyatifi 

İmzalayın:

https://forms.gle/DscSGRbYnueim6dC7

Kurdî

Ji bo îmzeyê bangawazî li rêxistinên jinan û yên LGBTİ+ yan: Em , cîhadî ya ku emperyalîzm li ser me ferz dike qebul nakin. Piştevaniya ji bo Rojava, xwedî derketina pêşerojek azad û wekhev e. Wek Înîsîyatîfa Jinên Pêdivîya Me Bi Aştiyê Re Heye, piştî êrîşên HTŞ ê ji 6ê Çileyê pê ve li taxên Şêx Meqsûd, Eşrefiye û Helebê ku Kurd tê de dijîn û erîşên tên kirin, dîsa di Tirkiyê da jî ji bo pirsgirêka Kurd çareseriyek li ser aştiyê bibe û polîtîkayên aştiyê yên jinan di jiyanê de pêk were ev nivîsa navnetewî me nivîsand. Piştî komkujîyên li ser Elewî û Dûrzîyan îrojî bi rizaya hêzên navnetewî û piştgiriya Tirkiyê kurd bi vekirî tên hedef girtin. Me bi vê nivîsî xwest kû gel di Suriyê de IŞÎD were meşrû kirin wê çi xeterîyan xûre bîne. Roja ku me ev metîn nivîsî heta niha rewş zêdetir dijwar û xeternak bû. Roja 17ê Çileyê bi meşandina mûzakereyên ABD ve HTŞ her çiqas ji heremên Deyr Hafir û Meskene vekişîya jî êrîşên HTŞê berdewam kirin. Roja 18ê Çileyê hat eşkere kirin ku SDG ji Reqa û Deyrzorê jî dê vekişe. Lê ev dîsa jî êrîşên HTŞ ê asteng nekir. Li ber çavên cîhanê Hesekê, Kobanê û Kurd tê de zêdene hat hedef girtin. 19ê Çileyê mûzakereyên li Şamê Kurdan re ji xeynî çekên xwe danîn û çarenûsa xwe tu vebijêrk nehate dayîn. Di wê kêliyê de piştî ku bi salan e bi berdêlên mezin ên gelê Kurd daye di rojekî de li Reqayê girtîgehên IŞÎDê yên wek Şeddadî hatin vala kirin û hat dîtin ku ji nişka ve IŞÎDîyan li hember Kurdan çek hilgirtin.

Netewên Yekbûyî di rapora xwe de hişyariya vejîna ÎŞÎDê kir. Vîdeoyên ku jinên kurd tên girtin û înfazên bi serjêkirinê çêdibin tên belav kirin. Enfalê ya ku di sala 1988an de Saddam di komkujîyên li hember Kurdan de bi kar dianî îro li Sûriyê di giştînameyek de rastî me tê. Sembol û navê enfalê îro, HTŞ êrîşên xwe yên li ser Rojava wek feth dide nîşan. Em piştî van hemî qewîmiyan carek din bang li dinyayê dikin. Ev şer, di heman demê de bi taybetî li ser wek me jinan ên dixwazin dinyayek çawa de bijîn ji bo wan e jî. Di vir de mijar ne tenê ji hêla emparyalîzmê ve nexwestina cihekî wekî rojava ku hemû bawerî û gel biryarên di derheqê xwe de distinîn e . Di heman demê de li şûna vê yekê îslamîst û cîhadîstên di bin kontrola xwe de hildibêjêre ku ev hêz ji hêla birdozî û têgihîştinê jî bi wan re yekdeng e . Divê em biryar bidin an dewletbûna cîhadîstan , qirkirina bi destê cîhadîstan pêk tê û meşrû tê dîtin û hebûna jinan tûne tê hesibandin an jî di sîstemeke sekuler de kesekî ku ji ber nasnameya xwe rastî zordariyê nayê , wekhevîyeke ku ne ji hêla emperyalîzmê ve tê bexşkirin lê bi tekoşîna xwe ya xweser ava dibe ? Em ê kîjan hilbijêrin ? Em xala duyemîn hildibijêrin. Em 3 daxwazên me yên li jêr xwedî derkevin û zextê li ser konsulxaneyên ABD, Tirkiye û Sûriyê bikin.

1) Êrîşên li ser gelê Kurd û li ser hemû gelên Sûriyê bilez lezgîn were rawestandin. Dorpeçkêrina li ser Kobanê were rakirin. Ji boy amurên jîyanî bigihêjin destên Rojava rê werin vekirin.
2) Li Sûriyê biryara bi metodên xwe, xwerêvebirin were naskirin, dawî li mudaxaleyên ji derve yên bi xwîn tên kirin were davî kirin.
3) Sûcên şer ên li ser gelê sivîl, berxwedêr û jinan tavilê bêne rawestandin. Çeteyên îşîd û HTŞ ango komên kû bin wan de ne sucên kû kirin werin berpîsyar dîtîn û hesap dayîna wan were pirskirin.

https://forms.gle/DscSGRbYnueim6dC7

English:

A Call to Women’s and LGBT Organizations: We do not accept the jihadism imposed upon us by imperialists, solidarity with Rojava is the only way to a free and equal future!

Following the attacks by HTS militias on the Kurdish neighborhoods of Sheikh Maqsoud and Asrafieh in Aleppo starting on January 6th, we as the Women’s Initiative ‘I Need Peace’ (Barışa İhtiyacım Var Kadın İnisiyatifi) founded in Turkey on the basis of organising for a peaceful solution to the Kurdish issue and in order to put into practice women’s peace politics, drafted the international call to action which you may find below. In this statement, we tried to explain the consequences of allowing the slaughter of Kurds after Alawites and the Druze with the brazen support of Turkey and tacit consent of international powers, the heavy cost of legitimising remnants of ISIS in Syria. Since the day we drafted this call, the situation has grown harsher and more critical. Although the SDF pulled out of the towns of Deir Hafer and Maskanah on January 17th as a result of US-led negotiations, the HTS did not halt its aggression. It was announced on January 18th that the SDF would be withdrawing from former ISIS stronghold Raqqa and Deir az-Zor as well. But all of this was not enough to stop Kurdish majority areas and towns such as Hasakah and Kobani from being targeted by the HTS before the eyes of the world. In a meeting in Damascus on January 19th, Kurds were offered no choice but complete surrender – to hand over their weapons to jihadists and accept their fate. At the same time, videos were circulated on social media showing ISIS fighters released from detention centers such as al-Shaddadi prison in Raqqa in the space of a day after the heavy price Kurds paid for years in the battle against ISIS, and these ISIS members not losing a moment to take up arms against the Kurds. 

United Nations experts have warned against a high resurgence risk of ISIS. Graphic images of Kurdish women taken hostage and resistance fighters decapitated were posted across social media. The Surah Al-Anfal, a chapter from the Quran and the name of a brutal campaign against the Kurds in 1988 by Saddam Hussain re-emerged in a religious directive issued in Syria, by which the HTS deemed attacks against Rojava a “conquest”. In the wake of these new developments, we call upon the world once again. 

This war is also about the kind of world we want to live, and this is particularly true for us women: Is it a world where jihadism becomes state-sponsored just because it fits the imperialist bill, which prefers Islamists under its tutelage to a place like Rojava where communities of different faiths and ethnic backgrounds can come together to determine their own future, and because it aligns with the regional expansionism and religious world view of the AKP government in Turkey, where massacres are considered legitimate if committed at the hands of hand-groomed jihadists and no woman feels safe? Or a world where no one is discriminated against for their identities or beliefs in a secular order, where equality is truly possible as a result of our own struggle and not as a ‘gift’ monopolised by imperialist states? 

We choose the second. We call upon all women’s and feminist organisations across the world sign on to this petition and endorse our three urgent demands, as well as to put pressure on states and particularly US, Turkey and Syrian Consulates/Embassies across the world:

1) Halt all attacks against Kurdish people and other communities in Syria!

2) Recognize the right of the Kurds and other peoples in Syria to self-determination and to govern themselves as they see fit, and put an end to bloody foreign interventions seeking to curtail this right! 

3) Stop war crimes against the civilian population, resistance fighters and women! Hold ISIS and HTS members (and affiliated groups) accountable for their crimes! 

Women’s Initiative ‘I Need Peace’ 

Sign

https://forms.gle/DscSGRbYnueim6dC7

Français:

L’appel aux organisations de femmes et LGBTI+ pour le Rojava: Nous refusons le djihadisme imposé par les impérialistes, la solidarité avec le Rojava est le seul moyen d’assurer un avenir pour la liberté et l’égalité!

Suite aux attaques perpétrées par les milices de Hayat Tahrir al-Cham (HTC) contre les quartiers kurdes de Sheikh Maqsoud et d’Asrafieh à Alep, qui ont commencé le 6 janvier, l’Initiative des Femmes « J’ai Besoin de la Paix » (Barışa İhtiyacım Var Kadın İnisiyatifi), fondée en Turquie dans le but d’œuvrer pour une solution pacifique à la question kurde et de mettre en œuvre une politique de paix menée par les femmes, a rédigé l’appel à l’action international que vous trouverez ci-dessous. Dans cette déclaration, nous avons tenté de dénoncer les conséquences de la légitimation de Daech en Syrie avec le soutien flagrant de la Turquie et le consentement tacite des puissances internationales et le lourd tribut payé par les Kurdes qui y sont à leur tour massacrés après les Alaouites et les Druzes. Depuis la rédaction de cet appel, la situation s’est encore aggravée. Malgré  que les FDS se soient retirées des villes de Deir Hafer et Maskanah le 17 janvier à la suite des négociations menées par les États-Unis, Hayat Tahrir al-Cham (HTC) n’a pourtant pas cessé son agression. Le 18 janvier, il a été annoncé que les FDS se retireraient également de Raqqa et de Deir ez-Zor, anciens bastions de l’EI. Mais cela n’a pas suffi pour empêcher HTC de prendre pour cible, sous les yeux du monde entier, des zones et des villes à majorité kurde comme Hassaké et Kobané. Lors d’une réunion à Damas le 19 janvier, les Kurdes n’ont eu d’autre choix que la reddition totale : remettre leurs armes aux djihadistes et accepter leur sort. Au même moment, des vidéos circulant sur les réseaux sociaux montraient des combattants de l’EI libérés de centres de détention comme la prison d’al-Shaddadi à Raqqa, en l’espace de 24 heures, après des années de lutte acharnée contre l’EI, et ces mêmes membres de l’EI reprenant aussitôt les armes contre les Kurdes.

Des experts des Nations Unies ont mis en garde contre un risque élevé de résurgence de l’État islamique. Des images choquantes de femmes kurdes prises en otage et de combattants de la résistance décapités ont circulé sur les réseaux sociaux. La sourate Al-Anfal, un chapitre du Coran qui désigne également la campagne brutale menée par Saddam Hussein contre les Kurdes en 1988, a refait surface dans une directive religieuse publiée en Syrie, par laquelle Hayat Tahrir al-Cham (HTC) qualifie les attaques contre le Rojava de « conquête ». Face à ces nouveaux développements, nous lançons une nouvelle fois un appel à la communauté internationale.

Cette guerre concerne aussi le monde dans lequel nous voulons vivre, et c’est particulièrement vrai pour nous, femmes et personnes LGBT : voulons-nous vivre dans un monde où le djihadisme est cautionné par l’État simplement parce qu’il correspond aux intérêts impérialistes, qui préfèrent des islamistes sous leur tutelle à un endroit comme le Rojava où des communautés de confessions et d’origines ethniques différentes peuvent se rassembler pour décider de leur propre avenir, et parce que cela s’aligne sur l’expansionnisme régional et la vision religieuse du monde du gouvernement AKP en Turquie, où les massacres sont considérés comme légitimes s’ils sont commis par des djihadistes endoctrinés et où aucune femme ni personne LGBT ne se sent en sécurité ? Ou voulons-nous vivre dans un monde où personne n’est discriminé pour son identité ou ses convictions dans un ordre séculaire, où l’égalité est assurée par notre propre lutte et non par le bon vouloir des États impérialistes ? Nous choisissons le second.

Nous appelons toutes les organisations de femmes et les féministes du monde entier à signer cette pétition et à soutenir nos trois revendications urgentes, ainsi qu’à faire pression sur les États, et en particulier sur les consulats et ambassades des États-Unis, de la Turquie et de la Syrie à travers le monde :

1) Mettez fin à toutes les attaques contre le peuple kurde et les autres communautés en Syrie !

2) Reconnaissez le droit des Kurdes et des autres peuples de Syrie à l’autodétermination et à se gouverner comme ils le veulent, et mettez un terme aux interventions étrangères sanglantes visant à restreindre ce droit !

3) Mettez fin aux crimes de guerre contre la population civile, les combattants de la résistance, les femmes et les personnes LGBT ! Que les membres de Daech et de Hayat Tahrir al-Cham (et les groupes affiliés) soient jugés pour leurs crimes !

l’Initiative des Femmes « J’ai Besoin de la Paix »

Signez

https://forms.gle/DscSGRbYnueim6dC7

Español:

Llamado a las organizaciones de mujeres y LGBTI+ por Rojava: No aceptamos el yihadismo que los imperialismos pretenden imponernos. La solidaridad con Rojava es el único camino hacia un futuro libre e igualitario!

Tras los ataques de las milicias de HTS contra los barrios kurdos de Sheikh Maqsoud y Ashrafieh, en Alepo, iniciados el 6 de enero, nosotras, como Iniciativa de Mujeres “I need peace” (Barışa İhtiyacım Var Kadın İnisiyatifi), fundada en Turquía a partir de la organización por una solución pacífica a la cuestión kurda y con el objetivo de poner en práctica una política de paz desde las mujeres, redactamos este llamado internacional a la acción. En esta declaración intentamos explicar las consecuencias de permitir la masacre del pueblo kurdo (luego de la sufrida por las comunidades alauita y drusa) con el apoyo explícito de Turquía y el consentimiento tácito de las potencias internacionales, así como el alto costo de legitimar a los remanentes de ISIS en Siria. Desde el momento en que redactamos este llamado, la situación se ha vuelto aún más grave y crítica. Aunque las Fuerzas Democráticas Sirias (FDS) se retiraron de las localidades de Deir Hafer y Maskanah el 17 de enero, como resultado de las negociaciones encabezadas por Estados Unidos, HTS no detuvo su ofensiva. El 18 de enero se anunció que las FDS también se retirarían de Raqqa y Deir ez-Zor, antiguos bastiones de ISIS. Sin embargo, esto no fue suficiente para impedir que zonas y ciudades de mayoría kurda, como Hasakah y Kobani, fueran atacadas por HTS a la vista del mundo entero. En una reunión realizada en Damasco el 19 de enero, al pueblo kurdo no se le ofreció otra alternativa que la rendición total: entregar sus armas a los yihadistas y aceptar su destino. Al mismo tiempo, comenzaron a circular en redes sociales videos que mostraban a combatientes de ISIS liberados en un solo día de centros de detención como la prisión de Al-Shaddadi, en Raqqa,  luego del enorme costo humano que el pueblo kurdo pagó durante años en la lucha contra ISIS. Estos mismos combatientes retomaron inmediatamente las armas contra la población kurda.

Expertos de Naciones Unidas han advertido sobre el alto riesgo de resurgimiento de ISIS. En redes sociales se difundieron masivamente imágenes estremecedoras de mujeres kurdas tomadas como rehenes y de combatientes de la resistencia decapitados. La sura Al-Anfal, un capítulo del Corán y también el nombre de la brutal campaña llevada a cabo contra el pueblo kurdo en 1988 bajo el régimen de Saddam Hussein, reapareció en una directiva religiosa emitida en Siria, mediante la cual HTS calificó los ataques contra Rojava como una “conquista”. Frente a estos acontecimientos, volvemos a interpelar a la comunidad internacional.

Esta guerra también define el tipo de mundo en el que queremos vivir, y esto es particularmente cierto para nosotras, las mujeres y las personas LGBTI+. ¿Se trata de un mundo en el que el yihadismo se convierte en una política promovida por los Estados porque se ajusta a los intereses imperialistas, que prefieren tener islamistas bajo su tutela antes que un proyecto como Rojava, donde pueblos de distintas religiones y orígenes étnicos se organizan para decidir su propio futuro? ¿Se trata de un mundo que apoya el expansionismo regional y la cosmovisión religiosa del gobierno del AKP en Turquía, donde las masacres se consideran legítimas si son cometidas por yihadistas formados y respaldados, y donde ninguna mujer ni persona LGBTI+ puede sentirse a salvo? ¿O se trata de un mundo en el que nadie es discriminado por su identidad o sus creencias, en un orden verdaderamente laico, donde la igualdad sea el resultado de nuestras propias luchas y no una dádiva administrada y monopolizada por los Estados imperialistas? Nosotras elegimos esto último. Convocamos a todas las organizaciones de mujeres y feministas del mundo a adherir a esta petición y a respaldar nuestras tres demandas urgentes, así como a ejercer presión sobre los Estados y, en particular, sobre las embajadas y consulados de Estados Unidos, Turquía y Siria en todo el mundo:

1. ¡Cese inmediato de todos los ataques contra el pueblo kurdo y otras comunidades en Siria!
2. ¡Reconocimiento del derecho del pueblo kurdo y de los demás pueblos de Siria a la autodeterminación y al autogobierno, y fin a las intervenciones extranjeras que buscan cercenar este derecho!
3. ¡Fin a los crímenes de guerra contra la población civil, las y los combatientes de la resistencia, las mujeres y las personas LGBTI+! ¡Juicio y castigo a los integrantes de ISIS y de HTS (y a los grupos asociados) por sus crímenes!

 Iniciativa de Mujeres “I need peace”

İmzala/Sign/Signez:

https://forms.gle/DscSGRbYnueim6dC7